o       سیمای فرهنگی و اجتماعی پرتغال

·         فرهنگ عمومی:مردم پرتغال دارای انعطاف پذیری روانی بسیار عمیق بوده و عمدتا خونگرم، صلح جو، آرام، خانواده دوست و مصرف گرا هستند.

·        گروه های اجتماعی با نفوذ: انجمن های پزشکان، وکلا، اساتید دانشگاهی، دانشجویان، سرمایه داران کلان، کنفدراسیون عمومی کارگری (گرایشات چپ)، اتحادیه عمومی کارگران، مجلس صنفی (متشکل از برگزیده ای از سندیکاهای کارگری که وظیفه آن همکاری با پارلمان در رسیدگی به امور اقتصادی است)، فدراسیون اتحادیه اصناف با گرایشات راست و فدراسیونCGTP(نمایندگی کارگران صنایع با گرایشات چپ).

·        مشکلات اجتماعی: رشد مصرف مواد مخدر، افزایش بزهکاری و رشد مهاجرت های غیرقانونی از  کشورهای فقیر به پرتغال. (تعداد مهاجرین خارجی ساکن پرتغال حدود 400 هزار نفر بوده که حدود 120 هزار نفر از آنها بصورت غیر قانونی در این کشور اقامت دارند)

·        رسانه های گروهی: به طور کلی انقلاب 25 آوریل سال 1974 نقطه عطفی در فعالیت کلیه رسانه های گروهی پرتغال بوجود آورد و با از میان رفتن دیکتاتوری نظام سالازار آزادی مطبوعات در کشور اعلام گردید. در بخش رادیو و تلویزیون همانند سایر کشورهای اروپائی هم بخش دولتی و هم بخش خصوصی  با کانال های مختلف در سطح محلی، ملی و بین المللی فعالیت دارند.

·        مطبوعات: روزنامه و مجلات پرتغال را به لحاظ گرایش سیاسی می توان به سه دسته، راست، چپ و مستقل تقسیم بندی کرد، که از سوی بنگاه های بزرگ انتشاراتی و رسانه ای منتشر می شوند. مهمترین رونامه های این کشور در سطح ملی  روزنامه های پوبلیکو و دیاریو د نوتیسیاس می باشند.